Ζώντας στον καταυλισμό προσφύγων στην Πάτρα
Δημοσιεύθηκε στις | Νοεμβρίου 5, 2008 | 0 Σχόλια
Ο Χαλίντ είναι 26 χρονών. Ζει στον καταυλισμό των μεταναστών χωρίς έγγραφα στην Πάτρα τους τελευταίους εννέα μήνες, καθώς η εμπόλεμη κατάσταση στη χώρα του, το Αφγανιστάν, τον ώθησε σε φυγή. Πρώην τεχνικός ραδιοφώνου και μεταφραστής, σήμερα ζει μαζί με άλλα 700 περίπου άτομα στον καταυλισμό έχοντας αφήσει πίσω του μια οικογένεια και πολλά ανεκπλήρωτα όνειρα. Δίνει καθημερινά τη μάχη του ενάντια στην εξαθλίωση ελπίζοντας σε ένα καλύτερο αύριο. Ελπίδα που ξαναζωντάνεψε με τη βοήθεια των ΓΧΣ, όπως λέει ο ίδιος.
Ζεις στον καταυλισμό τους τελευταίους εννέα μήνες. Ποιες είναι οι συνθήκες διαβίωσης εδώ;
Είναι μια φυλακή για εμάς. Δεν μπορούμε να βγούμε έξω για να αγοράσουμε τρόφιμα ή να κάνουμε μια βόλτα, αφού οι αστυνομικοί μας κυνηγούν συνεχώς επειδή δεν έχουμε έγγραφα και θεωρούμαστε παράνομοι. Μέσα είμαστε πολλά άτομα, που ζούμε ομαδικά μέσα σε χάρτινες καλύβες. Η δυσοσμία είναι έντονη, αφού υπάρχουν τέσσερις μόνο τουαλέτες για 700 περίπου άτομα, μία για πάνω από 100 άτομα…
Τι προβλήματα υγείας αντιμετωπίζετε;
Οι περισσότεροι υποφέρουμε από ψώρα και ταλαιπωρούμαστε από πονόλαιμο, βήχα και ιώσεις που εδώ μέσα μεταδίδονται εύκολα και γρήγορα.
Είχατε κάποια βοήθεια όλο αυτό το διάστημα;
Κάποιες οργανώσεις, η εκκλησία και πολίτες μας έφερναν τρόφιμα μια φορά την εβδομάδα. Οι ΓΧΣ βρίσκονται εδώ τους τελευταίους πέντε μήνες και μας βοηθούν καθημερινά να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματά μας. Αυτό είναι σημαντικό, μας κάνει να νιώθουμε πιο ασφαλείς και μας δίνει δύναμη να μη χάσουμε την ελπίδα μας… όλη η ομάδα μας συμπεριφέρεται ευγενικά και ανθρώπινα.
Με ποιο τρόπο βρίσκονται κοντά σας;
Μας εξετάζουν κάθε μέρα, μας δίνουν θεραπεία, φροντίζουν τα τραύματά μας. Πολύ σημαντική είναι και η ψυχολογική βοήθεια που μας δίνουν μέσα από ομαδικά παιχνίδια και συζητήσεις. Μοιραζόμαστε τα προβλήματα, τους φόβους, τις ανησυχίες μας και προσπαθούμε να τα αντιμετωπίσουμε όλοι μαζί.
Προσωπικά σε τι σε βοήθησαν;
Δεν μπορούσα να κοιμηθώ και αισθανόμουν θλιμμένος εξαιτίας των άσχημων εμπειριών από τη χώρα μου, των πολύ δύσκολων συνθηκών στον καταυλισμό και των μεγάλων οικονομικών προβλημάτων. Μετά από κάποιες συζητήσεις με τις ψυχολόγους και κυρίως χάρη στην εθελοντική απασχόλησή μου ως μεταφραστή στην ομάδα των ΓΧΣ άρχισα να νιώθω καλύτερα με τον εαυτό μου.
Τι είναι για εσένα οι ΓΧΣ;
Μια οργάνωση που φροντίζει και νοιάζεται για εμάς. Έχουν δώσει ελπίδα και κουράγιο ακόμη και στους πιο απογοητευμένους και χαμένους. Πριν οι περισσότεροι ήμασταν απελπισμένοι και χωρίς ελπίδα για το μέλλον…με τη βοήθειά σας μπορούμε να την κρατούμε και πάλι ζωντανή.
Ποια είναι η μεγαλύτερη επιθυμία σου;
Να βρεθώ σε μια χώρα με τα απαραίτητα έγγραφα, ως νόμιμος πολίτης, όπου θα καταφέρω να συνεχίσω τις σπουδές μου και να ζήσω με αξιοπρέπεια.
Σχόλια
Αφηστε το σχολιο σας



